//(..U 3U..)//_//('> .. <")\\ ( ! )

พ่อลูกในวันที่อากาศโคดร้อน..

ลูก - ปิดพัดลมล่ะนะ
พ่อ - ปิดทำไมล่ะลูก? อากาศโคดร้อนอย่างนี้ สติสตังค์ดีอยู่หรือลูก
ลูก - สติไม่แน่ใจ แต่สตังค์ดีแน่ถ้าพ่อโอนตังค์ให้ทุกต้นเดือน เรื่องของเรื่องคือ..กลัวผมทรง "เรโทรสเป็ก" เสียทรงอ่ะพ่อ (ลูกสุดที่รักตอบพลางสะบัดผมทรงที่เจาะจงตัดมาให้เหมือนศิลปินในดวงใจ)

พ่อ - ก็ได้ ถ้ามันทำให้ลูกสติดีขึ้นด้วย พ่อยอมทนร้อน..

วันที่ลูกเรียนจบมหาวิทยาลัย..

ลูก - ไม่เข้าพิธีรับปริญญานะพ่อ
พ่อ - ทำไมล่ะลูก
ลูก - ไม่อยากหั่นผม ไม่อยากตัดเล็บที่ไว้แทบตายกว่าจะยาว
พ่อ - ทำไมล่ะ ทรงห่..เนี่ยไม่ได้ทำให้ลูกดูดีขึ้นซักกะติ๊ด แล้วจะไว้เล็บเป็นกระเป๋ารถเมล์หรือลูก หืม..(พ่อโคดใจเย็น) ยังไงไปสมัครงานก็ต้องตัดให้สุภาพอยู่ดี
ลูก - เดี๋ยวไปเป็นกระเป๋ารถเมล์เจงๆ อย่าเสียใจละกัน..ก็น้องฝ้ายเค้าชอบหนิ ใครจะทำไม
พ่อ - (น้องฝ้ายห่..ที่ไหนวะ) น้องฝ้ายหรือ? พามาให้พ่อรู้จักบ้างนะ
ลูก - จะรู้จักทำไมพ่อ เรื่องของผม รอตอนไปสู่ขอเลยแล้วกัน

พ่อ - พ่อยังไงก็ได้อยู่แล้วลูก..

วันที่ลูกพาเมียเข้าบ้าน..

ลูก - ไม่บวชอ่ะพ่อ
พ่อ - เป็นห่วงทรงผมใช่ไหมลูก
ลูก - อ๊ะ พ่อรู้ใจ

พ่อ - ได้สิ ไม่เป็นไรนะลูก อยากเบียด ไม่บวช พ่อแม่น้องฝ้ายยังไม่ถือเลย แล้วพ่อจะไปทำหน้าบางกว่าผู้หญิงเค้าได้ยังไง (โฮ้ย พ่อใจเย็นแห่งชาติ)

วันแต่งงานของ.. 

ลูก - พ่อมีเมียใหม่  ทำไม..
พ่อ - อยากมีลูกอีกคน
ลูก - ผมคนเดียวปวดกบาลไม่พอหรือไง
พ่อ - จะไปพออะไรล่ะลูก..พ่อยังไม่มีลูกที่อยากถ่ายรูปรับปริญญากับพ่อ ยังไม่มีชายผ้าเหลืองให้เกาะขึ้นสวรรค์ พ่อยังไม่มีลูกที่เห็นใจพ่อสักคนเลย พ่อกะว่าจะมีลูกอีกคน ลูกคนที่ชอบไว้ผมสั้นๆน่ะลูก

ลูก - ...

-จบ-

--- 

-ภาคพิเศษ-

วันที่อากาศไม่เป็นใจ..

ลูก - ทำไมพ่อกูทำเยี่ยงเน้วะ..
เพื่อนของลูก - ปัญหาวัยรุ่นเป็นเรื่องธรรมชาติ ปัญหาระหว่างลูกชายกับพ่อก็โคดธรรมชาติโดยเฉพาะตอนที่พ่อมีแม่บ้านคนใหม่ที่ไม่ใช่แม่ของลูกชาย
ลูก - อีกหน่อยมีลูกกะเมียใหม่ กูก็เป็นหมาหัวเน่า..

เพื่อนของลูก - พ่อแม่รักลูกทุกคนนะ
ลูก - พ่อกูแมร่งเผด็จการว่ะ ทำไมกูจะไว้ไม่ได้วะ เค้าไม่รู้หรือไงว่ากูรักผมกูแค่ไหน..
เพื่อนของลูก - เส้นผมที่เป็นเซลล์ที่ตายแล้วก็เหมือนเหงื่อเหมือนขี้นั่นแหละ แค่ไม่ได้อยู่ที่ตูดและยังมีประโยชน์ต่อการดำเนินชีวิตอยู่มาก ไว้ยาวน่ะเก๋กิ๊ก แต่ถึงเวลาตัดก็ต้องตัดนะเว้ย
ลูก - เวลาห่..อะไรวะ กูชอบของกู แล้วมึงล่ะที่บ้านไม่ด่าทรงแอฟโฟร่ของมึงบ้างหรือไง
เพื่อนของลูก - กูจะไปยึดแล้วตัดสั้นเย็นนี้..เค้าไม่ได้บังคับกูหรอก แต่กูคิดว่ากูอยากรับปริญญา อยากหางานทำได้ ทำมาหาเลี้ยงพ่อแม่เนี่ยสำคัญนะเว้ย กูเคยบอกเค้าว่าจะตัดสั้นตอนเรียนจบ ตอนนี้ กูก็ไว้ของกูพอใจแล้ว
ลูก - ห่..เทศน์ซะยาว ตกลงมึงเบื่อผมมึง ไม่รักผมมึงแล้วอ่ะดิ

เพื่อนของลูก - กูแค่รักพ่อแม่กูมากกว่า..

 ไม่ใช่จะว่าคนที่ไว้ผมยาวขัดใจพ่อแม่นะฮะ แฟชั่นเป็นเรื่องที่คนแต่ละยุคมีรสนิยมไม่เหมือนกันมากกว่า อธิบาย คุยกันดีๆ หรือ "ทำสัญญา" น่าจะช่วยได้

แต่ประเด็นคือ คนที่โกรธพ่อแม่มักจะไม่ทันเหลียวดูตัวเองว่าเป็นลูกที่ดีแล้วหรือยัง...

เอาเรื่องจริงมาอิงนิยายอีกแล้ว.. 

เรื่องนี้เป็น 'ต่อยอด' ของคอมเมนต์เก่าๆ ที่คิดว่าน่าจะมีคุณค่าพอจะเอามาเขียนเอ็นทรีในเวลาที่สมองทึบตันด้วยความร้อนของอากาศ และเหตุการณ์ดาวอังคารเลียดวงจันทร์เมื่อตอนดึกของวันที่ผ่านมา (ลืมออกมาดู เสียดายและเจ็บใจมาก) เป็นคอมเมนต์เกี่ยวกับเรื่องของ "ผม" ซึ่งเคยเมนต์ทิ้งไว้ในเอ็นทรีเรื่อง "ขน" บล็อกของคุณ หมอนินจา (ห้ามผวน) แบบ..เปลี่ยนเรื่องเขาเฉยเรย ไม่รู้ว่าหมอนึกว่าเราด่าหรือเปล่า...เค้าเปล่านะ...