//(..U 3U..)//_//('> .. <")\\ ( ! )

วันก่อนอ่านคู่สร้างคู่สม เอ่อคือ..อ่านเพราะไม่มีอะไรจะอ่าน เห็นเล่มมันวางว่างๆร้างผู้คนอยู่ เลยคว้ามาเปิดดูให้ประเทืองหน่อย..โป๊ะเชะ..เจอของดีกับบทความ..

"โลกเขาไปถึงไหนกันแล้ว แต่เหตุไฉนไทยเรายังมีเมียงู"

บทความพูดเรื่องที่คนไทยสนใจกันมากเมื่อเดือนที่ผ่านมา ตอนนี้ก็ยังพูดถึงกันอยู่ คือข่าว "ชายไทยแต่งงานกับงู" ข่าวก็ตามติดนำเสนอมาให้อ่านกันไม่ว่า จะเป็นตอนแต่ง ตอนเข้าหอ ตอนฮันนีมูน จนถึงตอนเมีย(งู)หนี
แม่เจ้าโว้ย..(จะบ้ากันไปใหญ่แล้ว)

และยังพูดถึง ปรระเทศเกาหลีใต้ที่มีนักบินอวกาศหญิง มาเลเซียมีนักบินอวกาศชาย แบบให้เปรียบเทียบ..

แล้วตั้งคำถามว่า ไทยเรามัวสนใจอะไรอยู่..

"เมียงู" จะสร้างสรรค์สังคม จะพัฒนาประเทศของเราไปได้ไหม..

อ่านแล้วก็ชวนคิด..แล้วประเทศเพื่อนบ้านของเราอ่ะ..

จีน ไม่ต้องพูดถึงว่าไปถึงไหนแล้ว 

สิงคโปร์คิดค้นสเต็มเซลล์ที่มีความเสี่ยงน้อยลง(ไม่พัฒนาเป็นเซลล์มะเร็ง)สำหรับผู้ป่วยที่จำเป็นต้องปลูกถ่ายเนื้อเยื่อ 

เวียดนามพัฒนาวัคซีนป้องกันไข้หวัดนกขึ้นใช้เองได้แล้วไม่ต้องนำเข้าจากอเมริกาหรือจีน

ลาวคิดค้นข้าวเหนียวพันธุ์ใหม่

เกาหลีเหนือพัฒนานิวเคลียร์ ไว้ต่อรองปากท้องตัวเอง (อันนี้ไม่ค่อยน่าเอาอย่าง)

พม่าล่ะ...ถ้าเขาไม่ทะเลาะกัน ไม่ปิดประเทศ เขาก็คงพัฒนาประเทศไปได้ไกลแล้ว เพราะมีทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์

ไม่อยากให้มองว่าไทยเราโง่งมโข่ง 

จริงๆแล้ว เทคโนโลยีจากสมองคนไทยก็ไปถึงอวกาศแล้วเหมือนกัน...อ.อาจอง ชุมสาย ณ อยุธยา เป็นนักวิทยาศาสตร์ (แอบเป็นนักการเมืองด้วย) ที่คิดค้นระบบการลงจอดของยานอวกาศไวกิ้ง2บนดาวอังคาร

แม้จะไม่ควรดูถูกตัวเอง แต่ก็ไม่ควรหลงภูมิใจกับสิ่งที่เรามีอยู่แล้ว เหมือนเราเชื่อมั่นว่าเมืองไทย "ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว" อะไรอย่างนี้

ภูมิใจได้แต่อย่าชะล่าใจ อย่าลืมว่า พม่า กับ กัมพูชา ก็มีศักยภาพพอที่จะพัฒนาประเทศให้เจริญก้าวหน้าได้ (ถ้าไม่มัวทะเลาะกันอยู่..เอ๊ะ..เหมือนเราตอนนี้เรยยย..) วันข้างหน้าอาจแซงเราได้เหมือนกัน

ในน้ำจะมีปลา ในนาจะมีข้าว ตลอดไปหรือเปล่า...

โลกนี้มีแต่การแข่งขันเพื่อมีชีวิตรอด ถ้าคิดว่าไทยเรามีทุกอย่างแล้ว เราก็หยุดอยู่กับที่...

ไม่ต่างอะไรกับหยุดหายใจ หยุดเจริญเติบโต..

รอวันตายแบบไม่รู้ตัว เพราะมัวหลับฝันหวานอยู่