//(..U 3U..)//_( ^..^")\\ ..อยากจุ๊บทุกคนที่มาเยี่ยม!..

"ผู้ชนะการแข่งขันโยคะประเภท "ทีมท่าผสม" ได้แก่..."

...

สัปดาห์ก่อน ชีวิตวุ่นวายยุ่งเหยิงมากกกก...
เพราะซ้อมกีฬาหนัก หมาก็ป่วย วิ่งวุ่นซื้อผ้าตัดชุดแข่งขัน จัดทำป้ายเวที ฯลฯ

พอการแข่งขันผ่านพ้นไป ก็เหมือนยกภูเขาออกจากอก
แต่  
ก่อนที่จะฟังประกาศผลการแข่งขัน Yoga Contest ครั้งที่ 1 ชมรมโยคะ ศูนย์กีฬาเฉลิมพระเกียรติฯ

ขอย้อนไป "นิดนึง"(อย่าไว้ใจคำนี้)ว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านั้นบ้าง

...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - ที่มาที่ไป - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

พี่เอ๊ะ - ดาวฯ แกขาดเรียนกี่ครั้งแล้วฟะ?

ดาวลูกไก่ \\(..U 3U..)// - 14 ครั้งเอง..

พี่เอ๊ะ - ครูเค้าให้หยุดได้ไม่เกิน 15 ครั้ง เนี่ยนะ?
(1 คอร์ส ระยะเวลา 3 เดือน เรียน 36 ครั้ง )

\\(..U 3U..)// - ก็เหลือเศษไว้วันนึงจะได้ไม่น่าเกลียดไงอ่ะ

พี่เอ๊ะ - พี่ว่ามัน "หน้าเกลียด" ตั้งแต่แกหยุดครั้งที่ 10 แล้วว่ะ

\\(..U 3U..)// - อ้อ..เหรอ.. ก็มันน่าเบื่อหนิ พี่ ทำอะไรซ้ำๆซากๆ บางวันก็ทำได้ บางวันก็ทำไม่ได้อ่ะ

แรกเริ่มเดิมที ดาวลูกไก่แค่จะเรียนโยคะเป็นกีฬาเสริม สนับสนุนกีฬาหลัก...
เพิ่มความยืดหยุ่นให้กล้ามเนื้อและเส้นเอ็น
เพื่อจะได้เตะสูงๆได้เหมือน "จีจ้า ญาณิน" แบบเต็มภาคภูมิ
(ไหนๆก็มีคนล้อเลียนบ่อยๆว่าทำผมเลียนแบบจีจ้าอยู่แล้วหนิ)
ไม่อยากเป็น "จีจ้า ขากะเผลก" เพราะกางขา 180 องศาไม่ได้อ่ะนะ
( "กางขา" แบบ Spread = ท่าโยคะที่นั่งกางขาทำมุม 180 องศาราบกับพื้น)

พี่เอ๊ะ - ก็ขี้เกียจแล้วเมื่อไรจะ "แหกขา" ได้ 180 ซะทีเล่า...

โอ๊ย แทงใจดำ อย่างแรงงงงง...

พี่เอ๊ะ หนึ่งในเพื่อนร่วมงานที่ฝักใฝ่กีฬาเพื่อสุขภาพเหมือนกัน พยายามชักแม่น้ำทั้งห้า ไม่ให้เราเลิกเล่นโยคะ หลังจากที่ตั้งก๊วนชักชวนเพื่อนในบริษัทและญาติพี่น้องไปเรียนด้วยกันตอนค่ำหลังเลิกงาน สัปดาห์ละ 3 ครั้ง

ตอนนี้นับรวมได้ 1 ปีแล้ว...

ครูอุ๊ - นักเรียนฟังทางนี้หน่อยค่ะ

ครูอุ๊ ครูฝึกโยคะของพวกเราพูดขัดจังหวะผ่านไมโครโฟนเสียงดังหวังให้ทุกคนตั้งใจฟังเรื่องสำคัญที่เธอจะบอก

ครูอุ๊ เป็นรุ่นพี่ จา พนม สายโยคีอาจารย์ป้อม จ.สุรินทร์
เรียนโยคะตั้งแต่อายุ 12 ขวบ

เธอเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย และเป็นครูสอนโยคะชั่วโมงละ ..(เศษกะตังค์).. บาท
สอนสัปดาห์ละ 6 วัน มีลูกสาว สามี และลูกศิษย์รุ่นแรกๆเป็นผู้ช่วยฝึก
ก็เหมือนกับว่าเธอสอนฟรีๆ เพราะเศษกะตังค์ที่หน่วยราชการให้เป็นสินน้ำใจนั้นคงหมดไปกับค่าน้ำมันรถ

15 ปีก่อนเธอสอนแอโรบิกที่ศูนย์กีฬาแห่งนี้ ดาวลูกไก่ยังจำตอนที่ไปแดนซ์กับเธอหลังเลิกเรียนได้
วันนี้เธอสอนโยคะมาเป็นปีที่ 3 แล้ว

ตั้งแต่เธอร่วมบุกเบิกกีฬาโยคะกับทางศูนย์ฯ มาถึงตอนนี้ชมรมโยคะเติบใหญ่ มีสมาชิกร้อยกว่าคนแล้ว
จะเรียกว่าเป็นชมรมโยคะที่ใหญ่มากแห่งหนึ่งในประเทศไทยแล้วก็ว่าได้

วันนี้ชมรมฯพัฒนาไปอีกขั้นด้วยการจัดการแข่งขันภายใน

ครูอุ๊ - ชมรมของเราจะจัดแข่งขันโยคะในวันที่ 3 สิงหาคมนี้ค่ะ
ครูอยากให้นักเรียนทุกคนมีส่วนร่วมนะคะ อยากให้นักเรียนลอง...(แกมบังคับ)
...

"ถ้าคิดว่ามันยากก็จบตั้งแต่ยังไม่เริ่มต้นนั่นแหละค่ะ"

เธอจบเรื่องการแข่งขันด้วยคำพูดประโยคนั้น

ฟังคุ้นๆนะ เหมือนจอห์นนี่(วอล์คเกอร์)เคยพูดไว้ชิมั้ย...
"เป็นไปไม่ได้ ทำไม่ได้ หรือ ยังไม่ได้ทำ"  

ทันทีที่ครูพูดจบ เสียงนักเรียนก็วิจารณ์กันเซ็งแซ่
มีทั้งพวกตื่นเต้น มีทั้งพวกที่กังวล และพวกที่ต่อต้าน...

แต่ครูก็ฟันฝ่าอุปสรรคเหล่านั้นมาได้จนทำให้นักเรียนยอมรับ
และเข้าร่วมประกวดกว่า 80 คน

เราก็เป็นประเภทต่อต้านนั่นแหละ เกิดมายังไม่เคยแข่งขันกีฬาชนะใครเขาเลย แต่สุดท้ายก็แข่ง เพราะคำตอบของครู...

 \\(..U 3U..)// - ครูอุ๊ ดาวลูกไก่จะแข่งประเภท "บุคคล" ได้ป่ะ?

ครูอุ๊ - ประเภท"บุคคล"เนี่ย ต้องท่าสวย และอดทนมาก เพราะนักกีฬาต้อง Hold(ค้างท่า) ท่าละ 1 นาทีด้วยนะคะ
(...อย่างเธอจะทำได้รึ?..)
(เอ้า..เพื่อนๆลองทำท่า "คันไถ" และ hold ไว้ให้นานที่สุดดูนะฮะ...
( "คันไถ" Plank = เหมือนท่าเตรียมวิดพื้น แต่แขนเหยียดตรงตั้งฉากกับพื้น ปลายเท้าจิกพื้น ยกส้นจนฝ่าเท้าตั้งฉากกับพื้น เกร็งหน้าท้อง 
...จะทำกันได้นานเท่าไหร่ล่ะ?)

...เรารู้สึกว่านั่นคือคำปรามาส...

ฮึดฮัดๆ...

วันถัดมา ใบสมัครของเราก็ถูกกรอกเสร็จเรียบร้อยแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - อลหม่านอลเวง - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 

พอได้นักกีฬามาเต็มกระบุงแล้ว

ครูอุ๊ก็จัดนักกีฬาเป็น 4 ทีม A, B, C, D
แต่ละทีมส่งประกวด 3 ประเภท
ประเภท "บุคคล" "ทีมท่าผสม" "ทีมท่าเดียวกัน" แข่งขันประเภทละ 15 นาที
และมีโค้ชทีมละ 2 คน

เราจับสลากได้ทีม B
 

วันแรกของการคัดเลือกนักกีฬาประเภทบุคคล ทีม B มีคนเข้ารอบ 4 คน รวมทั้งเรา

แต่ข้อเสียของ ประเภทบุคคล ที่ไม่ถูกโฉลกกับเราคือ "ครูกำหนดท่าโยคะทั้ง 15 ท่าให้เสร็จสรรพแล้ว"

ไม่ต้องคิดท่าเอง ทำตามอย่างเดียว ไม่มีโลดโผน...

เป็นอันตรงข้ามกับความต้องการของเราอย่างสิ้นเชิง!! 

วันต่อมาเราก็เลยเปลี่ยนใจเข้าร่วมประเภท "ทีมท่าผสม" เพราะเห็นแววความมันส์รออยู่ข้างหน้า

สมาชิก "ท่าผสม ทีมB" มีทั้งสิ้น 10 คน (ผู้หญิง 8 คน ผู้ชาย 2 คน)
ม.ต้น 1 คน
อายุไม่เกิน30ปี 1 คน
นอกนั้นเกิน30หมด
และ
น้ำหนักไม่เกิน50กก. 1 คน
หนักไม่เกิน60กก. 3 คน
นอกนั้นเกินหมด

..( ^ .. ^")..

 เราเริ่มงานกันด้วยการวางคอนเซ็ปคร่าวๆ

ออกแบบชุดทีม
ลูกทีมก็ค่อนข้างงอแงด้วยเหตุผลที่ชุดแข่งขันมันรัดรูป
และทั้งทีมไม่มีใครหุ่นดีเลยยกเว้น พี่ตุ๊ก โค้ชของทีม...

แต่ตอนคิดท่าโยคะเซ็ตต่างๆ เป็นช่วงที่สนุกที่สุด
ออกแนวเอ็กซ์เล็กน้อย ให้กระชุ่มกระชวยตามประสาป้าๆลุงๆและไอ้เด็กทะลึ่งอีกคนสองคน

เวลากระชั้นเข้ามา

พี่ตุ๊กวุ่นอยู่กับการไปตระเวนแถวประตูน้ำแพตทรินั่มกับโค้ชคนอื่นๆเพื่อหา "ชุดที่เริ่ดที่สุด" ในนั้น

วันแข่งขันงวดเข้ามา
บัตรเชิญูถูกส่งถึงมือแขกและครอบครัวของนักกีฬา
ท่าพร้อม ชุดพร้อม ความตื่นเต้นเต็มพิกัด...

ครูอุ๊ - การแข่งขันของเราต้องเลื่อนออกไปอีกค่ะ เป็น 24 สิงหาคม เพราะติดปัญหางบฯของราชการ

หัวใจนักกีฬาอย่างพวกเราเวลานั้น
ก็คงเหมือนจรวดที่ถูกปล่อยออกจากฐานยิง
ลอยละลิ่วจวนเจียนจะหลุดจากชั้นบรรยากาศโลก แต่กลับต้องโหม่งพื้นแทน
ไปไม่ถึงชั้นบรรยากาศ
(เปรียบเทียบแนวไหนวะเนี่ย?!?)

ป๊าของดาวลูกไก่อุตส่าห์เคลียร์งาน สลับเวรกับลูกน้อง เพื่อจะมาดูดาวฯประกวดวันที่ 3 สิงหาคม
แต่พอเลื่อนวันแข่ง ป๊าก็ไม่ว่างซะแล้ว
เหลือแต่แม่ กับ ญาติๆที่จะมาได้

หลายคนก็เซ็ง (รมณ์เดียวกับเราเลย)

แต่ถ้าคิดในแง่ดี

พวกเราจะได้มีเวลาเตรียมตัวมากขึ้นอีกหน่อย

รื้อชุดแข่งขันมาเติมโน่นเติมนี่ให้เริ่ดขึ้นอีก..

...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - โยคะบูรณาการ- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ครูอุ๊ - ใครจะช่วยครูได้บ้างคะ?

นักเรียนหันไปตั้งใจฟัง ปัญหาและภาระร้อยแปดจึงพรั่งพรูจากปากครู...
ทั้งเรื่องจะทำอย่างไรให้ประหยัดงบฯที่มีอยู่จำกัด พิธีกร การจัดสถานที่
มีแต่เรื่องที่ดึงทึ้งให้งบฯร่อยหลอทั้งนั้น

แต่ยามคับขัน เราก็ช่วยกันจนผ่านพ้นไปได้

พี่ตุ๊กอาสาทำพานพุ่มไหว้ครู พี่แออาสาจัดCoffe Brakeจากร้านของแกมาให้
และอีกสารพัด "พี่" ที่จะช่วยทำโน่นทำนี่มาให้แบบประหยัด และฟรีก็มี
ส่วนเราอาสาทำงานถนัดประสา คนมือบอน
"ป้ายเวที"

ทุกอย่างเรียบร้อย...

นักกีฬาทีมอื่นซ้อมจนเกินเวลาทุกวัน
มีแต่ทีมเรานี่แหละที่ซ้อมวันเว้นวัน บางวันครบทีมบ้างไม่ครบทีมบ้าง
แต่เลิกซ้อมตรงเวลาเป๊ะ (กลัวบ้านหาย ต้องรีบกลับ..)
เล่นบ้าง คุยกันบ้าง จนโดนโค้ชต่อว่าบ่อยๆว่า
"เหมือนจับปูใส่กระด้ง"

แอบไปดูทีมอื่น..
โอ๊ย ท่าเค้าสวย มี Movement และความพร้อมพรียง
ชุดก็สวย ออกแบบกันมาอย่างดี
แถมซ้อมกับพื้นเวทีจริง ไม่ได้ปูเบาะกันกระแทกแบบทีมเรา
ถ้าเปรียบพวกเราเป็นนักกีฬาจักรยานวิบาก ทีมอื่นๆก็จะเป็นทีมที่คุ้นกับสนามมากกว่าทีมเรา
นั่งประเมินคู่ต่อสู้อยู่เพลิน ทีม C ก็เพิ่งสังเกตเห็นหน่วยลาดตระเวนจากทีม B ที่นอนขี้เกียจอยู่ที่มุมหนึ่งของห้องซ้อม

พี่เอ๊ะ ทีม C - เฮ้ยไอ้เด็กบ้า มาแอบดูท่าทีมชั้นรึ โดน!!!

\\(..U 3U..)// พุ่งหลบข้างทาง ม้วนตัว 3 ตลบ - เปล่านา ทีมเค้าคิดท่าเสร็จหมดแล้ว แค่มาดูความเป็นไปได้ที่จะชนะต่างหากล่ะ

พี่เอ๊ะ - ชั้นไม่เชื่อ ย้ากกก!!!

\\(..U 3U..)// ลังกาเกลียว 2 รอบครึ่งหลบฝ่ามือพิฆาต - พี่เอ๊ะ เอาถ้วยรางวัลไปเลยเหอะ เค้ายอมแพ้ในความทุ่มเทของทีมพี่แล้วอ่ะ

แอบดูทีมอื่น แล้วก็ต้องเหลียวดูทีมตัวเอง..
อืม..พอไปวัดไปวาอ่ะ แต่คงไม่ได้ถ้วยรางวัล...

 ทุกคนทำใจ เพราะไอ้ดาวลูกไก่มาไซโคว่าทีมนั้นสวยอย่างโน้นอย่างนี้ ทุกวัน
ขนาดโค้ชยังเสียเซลฟ์
จากมั่นใจกลายเป็นบ่นกระปอดกระแปด หน้าหมองไปหลายวันจนวันประกวด...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - จับปูใส่กระด้ง- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

จนแล้วจนรอด วันประกวด ทีม B ของเรา มันยังตกลงกันไม่ได้เลยอ่ะว่าใครจะนำใครจะตาม
จะใส่กระโปรงทับกางเกงวอร์มหรือไม่เอาดี จะนับ 7 จังหวะ หรือ 8 จังหวะดี
ผีเข้าผีออก...
ทีมอื่นเค้าซ้อมกันหน้าดำคร่ำเครียดก่อนลงแข่ง
ส่วนทีม B นั่งกินข้าวเหนียวไก่ย่างเฉย...

มาลนลานตอนเค้าประกวดประเภทบุคคลเสร็จแล้ว
สมาชิกทีมเพิ่งมาครบ
ซ้อมหนเดียวไม่เสร็จดีเพราะอยู่ในช่วงผีกำลังออก อยากไปดูเพื่อนทีมอื่นประกวดบนเวทีมากกว่า
สุดท้ายวงแตกไปเชียร์เพื่อนข้างเวทีกันหมด

โค้ชพี่ตุ๊กโบ๊ะหน้าหนากว่าปรกติปกปิดความกังวลเส้นเบ้อเร่อตรงหน้าผากและหางตาอันเนื่องมาจากลูกทีมปูแสมทั้งหลาย
ก่อนลงแข่งขันมีการตกลงกันครั้งสุดท้ายว่าจะให้โค้ช เป็นคนให้ "สัญญาณ" และ "นับจังหวะ"
เออ..นาทีสุดท้ายเลย..ให้มันได้อย่างนี้สิ..

ถึงเวลาแข่ง... 

พวกเราทยอยขึ้นไปบนเวทีอย่างเป็นระเบียบ
ยิ้มหวานหายไปจากใบหน้าเมื่อกรรมการเริ่มต้นจับเวลา..
มันดูเกร็งๆกันหมด เก๊กหน้า จนกรรมการรำคาญแซวว่าทีมเราเป็นเสือยิ้มยาก
แหม..มาดูตอนซ้อมสิแล้วจะตกใจ..เหมือนเป็นคนละคน มันเปิดคาเฟ่เล่นเชิญยิ้มกันสนุกสนาน
ซ้อมซ้อนตัว ก็เสียบหล่นๆ เอ๊ย เหยียบหล่นๆ ปีนต่อตัวกันไม่ได้สักทีโดยเฉพาะท่าเซ็ตท้ายๆรายการ
แต่เมื่ออยู่ "บนเวที ทุกคนสวมวิญญาณนักแสดง"
"สมาธิ" มันมาสิงร่างปูแสม ราวกับองค์ลง อย่างไม่น่าเชื่อ

จนถึงท่าเซ็ตปัญหา...

ต้องต่อตัวด้วยท่า หมาบิดขี้เกียจ 3 ชั้น!!!
( "หมาบิดขี้เกียจ" Down Flexing Dog = จากท่าคันไถ วางฝ่ามือและฝ่าเท้าทั้งสองข้างทาบบนพื้นให้สนิท พร้อมทั้งยกบั้นท้ายขึ้น กดอกลงเกือบจรดพื้นเงยยหน้าขนานกับพื้น แขนและขาเหยียดตรง)

ท่าหมาบิดขี้เกียจซ้อน 3 ชั้นดูเหมือนเทือกเขา แต่เขาชั้นที่ 2 ตำแหน่งของดาวลูกไก่เริ่มลื่นไถลเพราะมือชื้นเหงื่อทะเลาะกับพื้นเวทีที่เป็นไม้ขัดเงา...

พี่ต่าย ยอดเขาชั้น3บนสุด กระซิบ - ทนหน่อยนะ.. อดทนไว้ๆ

เรากลั้นใจน่าดู มือก็ไหลไปข้างหน้าเรื่อยๆเหมือนรถใส่เกียร์ว่าง น่ากลัวจะไหลไปชนรถคันหน้า 

ปิ๊ด ๆ ๆ ...

เสียเวลาการแข่งขันหมดลง

ความตึงเครียดที่หนังอึ้งก็เบาโหยงเหมือนปุยนุ่น (จริงๆแล้ว ก็เพราะพี่ต่ายรีบกระโดดลงจากหลังเราอ่ะฮะ)
เหงื่อชุ่มกันทุกคนทั้งที่ห้องประชุมเปิดแอร์เย้น เย็น...

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - เวทีของเรา - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 

พอลงมาจากเวทีพวกเราก็ยกก๊วนกันไปนั่งเชียร์ทีมประเภทท่าเดี่ยวที่แข่งเป็นรายการสุดท้าย

เชียร์ไป เล่นไป แซวกันเองบ้าง

พี่กริ่ง - ชั้นว่าทีมเราได้ถ้วยได้แน่นอนเลย
(พี่กริ่ง สมาชิกหนึ่งเดียวที่เชื่อว่าทีมเราจะชนะ)

พี่แอ - ชั้นว่าเราควรนึกแต่เนิ่นๆว่าจะเอาเงินรางวัลไปเลี้ยงฉลองท่ไหนดีอ่ะนะ
(ออกแนวประชด)

พี่หมาธี - ผมกินมังสาวิรัตินะ
(กะว่าได้กินชัวร์ชิมั้ย..)

น้องอาร์ - กลัวได้อ่ะ พี่ๆอย่าเพิ่งนึกเลยฮ่ะ

โม้ๆเม้าๆกันอยู่ เราก็นึกขึ้นได้ว่าน่าจะถ่ายรูปผู้ชนะเก็บไว้
ก็เลยรีบวิ่งไปเอากล้องที่ห้องเก็บตัวนักกีฬา สวนทางกับครูอุ๊พอดี..

ครูอุ๊ - จะไปไหนอีกล่ะ เธอ เค้าจะมอบรางวัลให้แล้วนะ..รีบกลับมาล่ะ

เอ๋?..มอบรางวัลให้อย่างนั้นเหรอ..

เสียงพิธีกรปะกาศดังมาจากห้องประชุม

พิธีกร - เราจะมอบประกาศนีบัตรให้นักกีฬาทุกท่านด้วยนะครับ..

อ้อ..ครูอุ๊คงหมายถึง "ประกาศนียบัตร"

...

เรากลับมาพร้อมกับกล้องตั้งท่าจะถ่าย "ผู้ชนะ" เต็มที่

พิธีกร - ผู้ชนะการแข่งขันโยคะประเภท "ทีมท่าผสม" ได้แก่...

...

ทีม B ครับ!!

...

ทีม B - ...(ความรู้สึกช้า เงียบไปอึดใจ)...

...

ทีม B - กรี๊ดดดดดดดดดดดด.......!!!........

...

เฮ้ย..ทีมปูแสมลิงเสม็ดเนี่ยนะ???

...

พี่ตุ๊ก โค้ชของพวกเราออกไปรับถ้วยรางวัล ประกาศนียบัตรของทีม และเงินรางวัล!

รอยยิ้มของเธอตอนนี้บ่งบอกว่าหายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง

ทีม B ยังคงส่งเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจจากเก้าอี้แถวหลังสุด...

กลิ่นขนมปังCoffee Brakeร้าน พี่แอ ยังคงทิ้งกลิ่นหอมๆลอยกรุ่นอยู่ในห้องประชุม
พานพุ่มดอกไม้ไหว้ครูที่ พี่ตุ๊ก ทำตั้งอยู่บนหิ้งพระบนเวที
ป้ายเวทีที่ ดาวลูกไก่ เป็นแกนนำจัดทำ
พื้นเวทีที่ลื่นปรื๊ดเมื่อครู่ ตอนนี้ทีมBยืนถ่ายรูปกันเต็มแน่นเวที

วันนี้เป็นเวทีของพวกเราจริงๆ

...

ชักภาพทีมชนะ

เวทีของเรา

เพื่อนๆ ญาติๆ

แหล่งกำเนิดเสียง

ป้ายบนเวที

ทีม B ประเภททีมท่าเดียวกัน

ครูอุ๊

ดอกไม้จากศิษย์โยคีท่วมครูฝึก 

เธอกล้าใส่เนอะ..พุงปลิ้นกันเชียว

อ้าว แล้วนี่ของคราย... 

เค้าเอง

...