//(..U 3U..)//_( ^..^")\\ ..อยากจุ๊บทุกคนที่มาเยี่ยม!..

...

วันเสาร์ หลังจากดู "บุพผาราตรี3.1" (ฮามากแต่เนื้อหาแรงอ่ะ) แล้วก็มาชิมอาหารเกาหลีต่อที่..

สุขุมวิทพลาซ่า / โคเรียนทาวน์ / สุขุมวิท12 แล้วแต่จะเรียก..

เกาหลีไซส์มินิ ชุมชนเล็กๆกะทัดรัด

ชิมอาหารเกาหลีที่ร้าน "ดูเร"


ดารากับลายเซ็นช่วยกันยืนยันความอร่อย..


เพื่อนร่วมกิน, อุปกรณ์ประกอบฉาก


เครื่องเคียง : ผักแนม(ผักกาดหอม, ใบงาสด, กระเทียม, พริกสด), น้ำจิ้มเค็มๆหวานๆ และเต้าเจี้ยวเกาหลี, เครปหวาน, สลัดผักเกาหลี (เดรสซิ่ง=น้ำมันงา+น้ำส้มสายชู+พริกแดง) และกิมจิ 6 อย่าง..

กิมจิหอยแครง(เค็มๆหวานๆ), กิมจิแตงกวา(หวานนำเปรี้ยว), กิมจิเต้าหู้(เค็มๆหวานๆ),  กิมจิแตง(หวาน), กิมจิหัวไชเท้า(เปรี้ยวมาก), กิมจิผักกาดขาว(เปรี้ยวโคดๆ) เรียงตามลำดับความถูกปากของจุ๊บุ


ซี่โครงหมูหมักย่างเสร็จพร้อมเสิร์ฟ ย่างสุกเต็มที่แต่ก็ไม่เหนียวเท่าไร รสก็โอเค คาดว่าถ้าย่างเองคงอร่อยกว่านี้..ซิกๆ


ปลาหมึกผัดซอสเผ็ด -- ส่วนประกอบอื่นๆ แครอท หัวหอมใหญ่ แตงกวา โต้วเหมี่ยว(แหยะ) ต้นหอม เมล็ดงา รสชาติโอเค แต่ที่เห็นในละครเกาหลี ผักมันจะน้อยกว่านี้และน้ำซอสจะไม่เจิ่ง ซอสค่อนข้างจะเกาะติดชิ้นปลาหมึก ส่วนจานนี้ตรงกันข้ามทุกอย่าง..


ซุปเต้าเจี้ยวเกาหลีเดือดปุดๆในโถเหล็ก -- ต่างจากรสชาติแบบที่จุ๊บุ>>เคยทำ<<เล็กน้อยตรงกลิ่นของ เต้าเจี้ยว เพราะแบบของจุ๊บุใช้เต้าหู้ยี้รสเผ็ดแทน แต่จานนี้แซ่บใช้ได้ มีแครอท หัวไชเท้า มันฝรั่ง ต้นหอมญี่ปุ่น เต้าหู้อ่อน หอยขม หอยลาย หอยตลับ


ปิดท้ายด้วยน้ำอบเชยหอมหวานเย็นชื่นใจ


แวะมินิมาร์ทเกาหลี ของกินของใช้แบบเกาลี๊เกาหลีน่าตื่นตาตื่นใจดี มีตั้งแต่ของแห้ง เครื่องปรุงเครื่องเทศ บะหมี่สำเร็จรูป ของสดอย่างกิมจิ มีกิมจิหลายหลากชนิดที่ด้านหลังร้านพร้อมบรรจุใส่กระปุกพลาสติกให้ลูกค้า ของดอง เหล้าโซจู(เมาหัวทิ่ม)ขวดเขียว ผักสดบางชนิด โถเหล็ก โถหิน จุ๊บุเดินไปเจอ "โกชูจัง" แบบแพ็คกล่องมี 2 ชนิด ไม่รู้ว่าอันไหนที่มีรสชาติแบบที่เราต้องการ ก็เลยเดินไปถาม>>อาจุมม่า<<(ป้า)แคชเชียร์ซึ่งน่าจะเป็นเจ้าของร้านด้วย)

"แบบไหนที่เขาใช้ผัด ต็อกบ็อกกิ(ขนมแป้งผัดซอสเผ็ด) คะ?"

แรกๆอาจุมม่ายังดีด้วยอยู่

"แบบนี้(ฉลากรูปพริก)รสเค็มใช้ผัดต็อกบ็อกกิ แบบนั้น(ฉลากรูปอาหาร)จะออกเปรี้ยวๆหวานๆ"

เราเดินชมข้าวของอยู่นาน เพราะมีแต่ของแปลกตาน่าสนใจ กะจะซื้อแป้งต็อก เมล็ดสน บะหมี่ซอสดำสำเร็จรูป ฯลฯ แต่อาจุมม่าเริ่มกลายร่าง หล่อนเดินมาชะเง้อคอยาวๆดูว่าพวกเราทำอะไรกันอยู่ ขมวดคิ้วนิ่วหน้า เม็คอัพที่โบ๊ะไว้หนาเตอะแทบปริแตก ปากแดงแจ๊ดเม้มแน่นเหมือนเพิ่งชิมกิมจิเผ็ดสุดตรีนมาหมาดๆ โอเคหน้าไม่รับแขกแล้ว พอดีอาจุมม่าอีกคนเดินเข้ามาทักทาย "อัน(ไหน)ยองๆ" กันแล้วก็เริ่มนินทาระยะเผาขน

ไม่ต้องรู้ภาษาเกาหลี หรือ ดูซีรี่ส์จนขั้นเทพ ก็รู้ว่าอีปร้านินทาใคร กริยาท่าทางเป็นภาษาสากล ขณะที่อาจุมม่าคนที่เป็นลูกค้าทำท่ากระอักกระอ่วน (คงรู้ว่าอาจุมม่าแคชเชียร์เริ่มหมดประจำเดือน) พวกเราหันมองหน้ากันเป็นอันเข้าใจ โอเค ตูอุดหนุนของแค่ 2 อย่างก็แล้วกัน จะได้รีบไสหัวไปให้อาจุมม่าสบายใจ ถ้าหาสินค้าเกาหลีที่อื่นได้ก็คงไม่มาเหยียบร้านอาจุมม่าอีกแน่นอน (ใครพอรู้แหล่งอื่นๆโปรดบอกจุ๊บุเอาบุญ..)

เสียความรู้สึก.. ทำอย่างกะเราจะขโมยของ ทำอย่างกะเราทำให้เปลืองแอร์ที่ร้านมากมายมหาศาล ทำอย่างกะไม่ต้อนรับคนไทย ทำอย่างกะป้าจะขายแต่คนเกาหลี ทีหลังติดป้ายเขตสงวนพันธุ์ เอ้ย เขตอธิปไตยเกาหลีเหนือดินแดนไทยสิจ๊ะ

เพื่อนเกาหลีหลายคนที่เคยพบเจอยังคงทิ้งความทรงจำดีๆไว้ให้จุ๊บุจนถึงวันนี้ ฉะนั้นอิปร้าอาจุมม่าจึงเป็นเพียงเศษดินขี้คอกเพียงเล็กน้อยที่กระเด็นเปื้อนความทรงจำของเรา แค่ล้างน้ำนิดหน่อยก็จะกลับมาดีดังเก่า

สรุป จุ๊บุได้เครื่องปรุงไม่ครบ ไม่สามารถทำอาหารเกาหลีบางอย่างได้ แต่สมองมี จะห่วงอะไร สินค้าไทยประยุกต์ใช้เป็นอะไรก็ได้ มิกลัวๆ

ถ้าทำได้กินได้แล้วจะมาอัพลงบล็อกให้เพื่อนๆดู๊ เชอะๆ..

ดังนั้น วันนี้จุ๊บุขอเกลียดเกาหลี 1 วัน

...อิอาจุ๊มม่าม่าม่าม่าม่า ม่า มา ... .. .